شما در حال مشاهده نسخه متنی وبسایت بیبیسی هستید که از داده کمتری استفاده میکند. نسخه اصلی وبسایت را که شامل تمام تصاویر و ویدیوهاست، مشاهده کنید.
بازگشت به وبسایت یا نسخه اصلی
اطلاعات بیشتر درباره نسخه لایت که برای مصرف کمتر حجم دادههاست
کشف گونهای جدید از میمونهای لبنارنجی خجالتی که در جنگلهای کنگو پنهان مانده بودند
گونهای جدید از میمونها که در جنگلهای جمهوری دموکراتیک کنگو زندگی میکند و چهرهای سیاه و لبهایی به رنگ صورتی-نارنجی دارند، شناسایی و به دنیای علم معرفی شد.
این پستاندار سیاهمو در تاجپوش درختان در جنگلهای انبوه و استوایی پارک ملی لومامی مشاهده و از آن عکسبرداری شد.
فعالان محیطزیست که در آن منطقه فعالیت میکردند، نخستین بار در سال ۲۰۰۸ گزارش دادند که حیوانی با ظاهری غیرمعمول را دیدهاند. اما تنها توانسته بودند یک عکس از آن بگیرند که آن هم چندان وضوح نداشت.
ده سال بعد پس از مشاهده مجدد این میمون، گروهی بینالمللی برای تحقیق در موردش وارد عمل شد و مشخص کرد که این گونهای ناشناخته از خانواده میمونها است.
این پنجمین گونه از میمونهای آفریقایی است که در ۷۵ سال گذشته کشف میشود.
جونیور آمبوکو، دانشجوی مقطع دکترا در دانشگاه فلوریدا آتلانتیک، نقش اصلی را در این عملیات جستوجو از جمله ضبط صدا، عکاسی و مطالعات دقیق ژنتیکی، ایفا کرد.
یافتههای این پژوهش در نشریه علمی پلوس وان «PLoS One» منتشر شد.
جونیور آمبوکو به بیبیسی گفت که «حس فوقالعادهای» از نگاه کردن به چهرهی حیوانی داشته است که افراد بسیار کمی از وجودش آگاه بودند.
پژوهشگران بعد از آزمایش نمونه بافت این میمون و مقایسه آن با سایر میمونهای کولوبوس متوجه تفاوت ژنتیکی عمیق آن شدند. تفاوتی که نشان میداد آنها گونهای کاملاً جدید و متمایز از سایر گونههای شناختهشده هستند.
بعضی از اهالی بومی پیش از این از وجود این میمون باخبر بودند و آن را با نامی رایج، یعنی «لیکولی»، میشناختند.
اما جونیور آمبوکو گفت که این میمونها «تا حدی خجالتی» هستند و معمولاً در بالای درختان پنهان میشوند.
او گفت: «ما در بخشی از تحقیقات خود، با ساکنان ۵۲ روستا در نزدیکی زیستگاه این میمونها مصاحبه کردیم. اما تنها اهالی هشت روستا آنها را دیده بودند.»
تیم پژوهشی متشکل از محققانی از جمهوری دموکراتیک کنگو، آمریکا و آلمان به پاس تنوع زیستی طبیعی این کشور، نام لاتین کولوبوس کنگویی«Colobus congoensis» را برای آن برگزید.
این گونه به گروه بزرگتری از میمونهای «کولوبوس» تعلق دارد. کیت دتوایلر از دانشگاه فلوریدا آتلانتیک گفت: «اینها میمونهای آفریقایی بسیار مهمی هستند که انگشت شست ندارند.»
«آنها موجودات گیاهخواری هستند که در لایه بالایی تاجپوش جنگل زندگی میکنند و نقشی حیاتی در زیستبوم دارند. به باور ما، آنها نقشی مهم در فرآوری بذرها و جوانهزنی گیاهان در جنگل ایفا میکنند.»
کیت دتوایلر احتمال میدهد که نقشونگارهای غیرمعمول و درخشان روی صورت این گونه از میمونها، نوعی علامت بصری برای سایر حیوانات باشد. علامتی که ممکن است برای جفتیابی جذابیت داشته باشد یا به آنها امکان دهد یکدیگر را شناسایی کنند.
این میمونها همچنین صدای خاص و بلندی شبیه به «غرش» دارند. آمبوکو میگوید: «اغلب صدایشان را میشنویم، اما خودشان را نمیبینیم.»
به گمان پژوهشگران، این میمونها کمیاباند و زیستگاهشان به بخش خاصی از جنگل محدود میشود؛ جایی که بتوانند غذا و شرایط زیستیشان را پیدا کنند.
آنها را به خاطر گوشتشان شکار میکنند. به همین دلیل پژوهشگران امیدوارند که با طبقهبندی این میمونها به عنوان گونهای متمایز، اقدامات حفاظتی رسمی برای آن اعمال شود.
پژوهشگران میگویند که هنوز پرسشهای بسیاری درباره این گونه مرموز دارند. آنها قصد دارند با انجام بررسیهای دقیقتر، جمعیت این گونه از میمونها را برآورد کرده و رفتارشان را مطالعه کنند.